Οι γονείς είναι ερευνητικά αποδεδειγμένο ότι επηρεάζουν τα παιδιά τους για το πώς σχηματίζουν στο μυαλό τους την έννοια εργασία, και φυσικά συμβάλλουν καθοριστικά στην επιλογή των σπουδών τους. Οφείλουν λοιπόν να είναι σύμμαχοι και υποστηρικτές σε αυτή την επίπονη διαδικασία απόφασης και να αποφεύγουν πράξεις και συζητήσεις οι οποίες έχουν αρνητικές επιδράσεις. Άλλωστε πόθος όλων των γονιών είναι να δουν τα παιδιά τους ευτυχισμένα.

Αποφύγετε….

Να κάνετε αρνητικές προβλέψεις και να λέτε «όχι» στα όνειρα για το μέλλον που μοιράζονται μαζί σας.

Αποτέλεσμα: Θα σταματήσουν οι ίδιοι να ασχολούνται με  το θέμα επιλογής των σπουδών τους και θα αφήσουν την ευθύνη σε εσάς, μιας και οι ίδιοι ξεκινούν να πιστεύουν ότι δεν είναι σε θέση να αποφασίσουν. Μιλήστε στη γλώσσα τους και ξεκινήστε τη συζήτηση γύρω από τις έννοιες εργασία, σπουδές, καριέρα όσο το δυνατόν νωρίτερα. Μιλήστε μαζί τους, ακούστε τις ανησυχίες και τις απόψεις τους.​ Μιλήστε στη γλώσσα τους, αναλόγως της ηλικίας που βρίσκονται, και θα δείτε ότι σιγά σιγά θα ξεκινήσουν να αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τόσο τις συζητήσεις όσο και γενικότερα της διαδικασία απόφασης.

Να αναφέρεστε συνεχώς σε αρνητικές εμπειρίες δικές σας ή άλλων ανθρώπων που συσχετίζονται με τα πλάνα των παιδιών σας.

Αποτέλεσμα: Ταυτίζονται με αυτές τις εμπειρίες, θεωρούν δεδομένο πως θα έχουν τα ίδια βιώματα και λόγω της ανασφάλειας που τους προκαλείται εγκαταλείπουν κάθε φορά τα αρχικό τους πλάνο. Όμως ας μην ξεχνάμε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και ανταποκρίνεται με διαφορετικό τρόπο στις καταστάσεις που καλείται να αντιμετωπίσει.

Να συζητάτε συνεχώς για ένα μέλλον που φαντάζει τρομακτικό. Σε ένα μέλλον όπου θα εμφανίζονται μπροστά τους συνεχώς δυσκολίες που θα τους εμποδίζουν να πραγματοποιούν τα όνειρά τους.

​Αποτέλεσμα: η ανασφάλεια θα μεγαλώνει και η έννοια εργασία σιγά σιγά θα υπάρχει στο μυαλό τους ως αγγαρεία, απλά ως ένα μέσο επιβίωσης, που θα προκαλεί ταλαιπωρία στην καθημερινότητά τους. Φυσικά και είναι το βιοποριστικό μέσο του ανθρώπου, ωστόσο καταναλώνει 10 ώρες τουλάχιστον της μέρας του σε αυτή. Το λιγότερο που θα πρέπει να προσπαθεί να πετύχει, είναι να αντλεί ικανοποίηση μέσα από αυτή. Να κυνηγά την προσωπική και επαγγελματική του βελτίωση χωρίς να καταναλώνει ενέργεια σε παράγοντες που ο ίδιος δε θα μπορεί να ελέγχει.

Να χαρακτηρίζετε συνεχώς «σωστές» ή «λάθος»  τις επιλογές και τις σκέψεις που μοιράζονται μαζί σας.

Αποτέλεσμα: Αυτές οι δύο λέξεις είναι υποκειμενικές και η έμφαση σε αυτές δυσκολεύουν περισσότερο τη διαδικασία λήψης απόφασης. Η απόφασή τους θα οδηγείται από πεποιθήσεις που εξαρχής δεν ήταν δικές τους. Δώστε τους λοιπόν να καταλάβουν ότι τα λάθη είναι αποδεκτά (γενικότερα στη ζωή τους), και ότι η απόφαση για τις σπουδές τους, όπως άλλωστε και όλες οι αποφάσεις, έχουν το ρίσκο τους. ​

Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου για προσωπική συζήτηση εφαρμοσμένη στις δικές σας ανάγκες και των παιδιών σας.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *